viernes, 19 de febrero de 2010

EXPERIENCIAS MUSICALES 1

Al decir verdad estaba emocionado con la idea de poder escuchar a la orquesta sinfónica nacional, gratis y tan cerca de casa que podía ir andando, el plan era maravilloso...un concierto de música clásica a la luz de las estrellas para relajarme y no perder contacto con lo que más feliz me ha hecho siempre, la música (joe como te añoro sexifon!!).
Bueno, pero como todo en el trópico, ya sea por la temperatura, la huevonada de la gente se atrofia y pierde su ser primario. Se suponía que el concierto empezaba a la 7 pm, a las 6:45pm los únicos que calentaban motores eran dos oboes que como no hablaban de sus cañas, probaban y probaban mientras escuchaba como intentaban encantar serpientes!!jeje. Vaya el Sr. Director había sufrido un retraso, que raro...bueno, a las 7:15pm empezaron a llegar más músicos con cuenta gotas y poco a poco se iban llenando los sitios...pero sin ningún miramiento, montaban los instrumentos en el sitio! alguno calentaba pero tampoco debe ser tradición allí!joder! empecé a fijarme en el programa porque me estaban poniendo de los nervios los muy....
1.EGMON Obertura de L. van Beethoven: tomaaaaaaaa, esta me la conozco!!q desastre, estarán fríos!
2.REDES de Silvestre Revueltas: puaj! seguro que es algo contemporáneo, si no lo es hicieron que sonara a ello.
3.ROMERO y JULIETA de P.I. Tschaikowsky: romero??? venga no me jodas!en este momento casi me voy, pero aguante por respeto!
4.PAVANA-CONGO de Julián Orbor….sin palabras.
Conclusión, cuando llego el concertino, que por cierto es el primer violinista sin cuello que veo...no explico cómo sujeta el violín, curioso...total que cuando crees que van a afinar...no ocurre nada, creo que vinieron afinados cada uno desde su casa, joder!!y claro cuando comienzas con una obertura tan guapa como la de EGMONT y por culpa de la afinación y las imprecisiones sale a kk, y el público ignorante se da cuenta...pues!!El concertino la toma con todos los demás en plan indicándose al oído y llamándole la atención a la flautista de vibrato asesino y al trumpet (que no tuvo su noche, que pena)...acabaron afinando después de cada pieza y aun así, no convencieron…qué pena!
Conclusión, salí del concierto contento, porque después de muchos años con gente tan maravillosa como mis compañeros bandoleros, después de poder haber aprendido tanto de ellos, me doy cuenta que la música es mi enfermedad...jode Fefe, que orgulloso te sentirías, todo Egmont pensando tranquilo, sin prisa, lleno!!, cantando, sintiendo...Un abrazo fuerte compañeros bandoleros!!! Pero el concierto un desastre…

Dedicado a la Debako Musika Banda…los quiero!

4 comentarios:

  1. Debako Musika Bandako partaideok erakutzi diguzue, Deba herriari, musika maitatzen eta profezionaltasuna baloratzen. Zuen kontzertuetara joatea gusto bat da, benetan. Ea han topatzen dezun musikak utzitako hutsunea beteko dizun zerbait.
    Zer moduz olatuak?
    Muxu bat Debatik

    ResponderEliminar
  2. olatuak!!asteburua ta gero esango dizuet, hoteltxo batera noa eta ea olatuak hartzen ditudan!http://www.ecosurfelsalvador.com/ourhotel.htm
    Itxura ona dauka!kontatuko dizuet!

    ResponderEliminar
  3. Kaixo Xabi
    Por lo poco que he leido y oido parece que no te va mal del todo. No he encontrado otra manera de felicitarte por tu cumpleaños. Zorionak eta ondo segi.
    Obi wan.

    ResponderEliminar